تبليغاتX
آمل

جمعه هشتم آبان 1388

سلام پاییز

سلام دوستان عزیز

بعد از هفته ها ، در این روز عزیز ، فرصت شد تا با یک عکس از پاییز خدمت برسم

 

جنگل - پاییز 88 - آمل

  

پی نوشت ۱ : با کلیک بر روی عکس ، آن را در اندازه ای بزرگتر تماشا بفرمایید

پی نوشت ۲ : میلاد با سعادت امام رضا (ع) رو خدمت شما دوستان عزیز تبریک عرض میکنم

 

نوشته شده توسط فرزند آمل در 17:59 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه دوم شهریور 1388

جاده هراز

جاده هراز یکی از ۴ محور دسترسی به نوار ساحلی شمال کشور (حاشیه دریای خزر) است. که مسیر تهران – جاجرود – رودهن – آبعلی – امامزاده هاشم – پلور – گزنک – آمل را تشکیل میدهد. 

 

عکسهایی که در ادامه مطلب قرار دادم ، مربوط به جاده ی زیبا و سرسبز هراز در مرداد ماه ۸۸ (ماه گذشته) می باشد.

امیدوارم مورد قبول واقع بشه

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت:

حلول ماه رمضان رو خدمت همه ی دوستان ِعزیزم تبریک عرض میکنم.

توی لحظهای قشنگ ِ دعا ، بنده رو از دعای خیرتون محروم نفرمایین

 

مناجات مثنوی افشاری + دعای ربنا ... با صدای استاد محمد رضا شجریان

                                     ==>>   دانلود کنید   <<==

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط فرزند آمل در 23:38 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه هجدهم مرداد 1388

"نجارکلا" ی چلاو

نــجّـــار کــُـلا :

ده کوچکي است از دهستان چلاو در بخش مرکزي شهرستان آمل . (از فرهنگ جغرافيائي ايران ج 3).

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط فرزند آمل در 1:18 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه سیزدهم مرداد 1388

آمل در گذر زمان...

ابن حوقول می نویسد: « بزرگترین شهر تبرستان ، " آمل " و در زمان ما حاکم نشین آنجاست و در روزگاران گذشته حکّام در ساریه (ساری) می نشستند. آمل از قزوین بزرگتر است و دارای بناها و عمارات درهم آمیخته و از نواحی دیگر قدیم تر و بزرگسالتر است.»

ابوالقداء می نویسد: « آمل بر ساحل بحر دیلم است. آمل قصبه تبرستان و از قزوین بزرگتر است. بسیار آبادان است و بنای آن کهنه ترین بناهای این نواحی است.»

عظمت و اعتبار آمل در قرن چهارم تا حدی بود که حکیم ابوالقاسم فردوسی در قسمتهایی از شاهنامه  خود به مناسباتی از آمل سخن گفته است:

ز آمل گذر سوی تمشیه کرد                    نشست اندر آن نامور بیشه کرد

ز آمل بباید به گرگان کشید                      همه درد و رنج بزرگان کشید

به آمل همه بندگان تواند                         به ساری پرستندگان تواند

چنین تا به شهر بزرگان رسید                   ز ساری و آمل به گرگان رسید

 

ابن قندق می گوید: « آمل اُم القرای تبرستان بود.» شهرهای بزرگ به اعتبار جمعیت و منطقه ی وسیعی که زیر پوشش خدماتی خود قرار می دادند و به عبارتی " مادر شهر " منطقه ی خود محسوب می شدند را " اُم القری " می نامیدند. بنابر این هر منطقه ی وسیع دارای اُم القرایی بود. ابن قندق در نیمه ی دوم قرن ششم هجری ، تعدادی از " امهات ولایات " را نام برده است. بنا به اظهارات او اُم القری در عرب مکه و در عراق بغداد و در تبرستان آمل بوده است.

مقدسی که در قرن چهارم هجری از آمل دیدار کرد می گوید: « در شهر آمل بیمارستانی دیدم که بسیار معتبر بود » که این مطلب حاکی از آبادای و عمران آمل در این زمان است.

توماس هربرت در قرن یازدهم هجری از آمل دیدن کرده و درباره ی آمل می نویسد:

« آمل در دشت وسیعی بنا شده که منظری بغایت دلپسند و خاکی بسیار حاصلخیز دارد. امروزه شهری است آباد امّا در گذشته به مراتب آبادتر بوده است. چه ویرانه های کنونی به خوبی حکایت از عظمت گذشته آن می کند. ابنیه ی شهر از بسیاری از نقاط که دیده ام زیباتر است و حصار و باره شهر از لحاظ زیبایی و استحکام در سراسر ایالت مازندران نظیر ندارد. آنچه بر استحکام شهر می افزاید خندق ژرفی است که دور تا دور شهر ایجاد کرده اند و درون آن آب انداخته اند. بطوریکه تنها راه ورود به شهر پلی است که طبق دلخواه آن را روی خندق بلند می کنند و پایین می آورند و به این نحو مردم آمل خود را از هجوم همسایگان و سایر مهاجمان کوه نشین محفوظ می دارند. عالی ترین بنای شهر مسجد جمعه است.»

هنوی از آمل دیدار کرده و می نویسد: « پل هراز یکی از با شکوه ترین پلهای این زمان است و همه ساکنان آمل معتقد بودند که اگر حاکم یا صاحب منصبی سواره از روی آن پل عبور کند، اگر نمی مرد دست کم بزودی از عنوان و مقام خویش محروم می شد. دژی کهنسال در این شهر است که متناسب تر از آن، دژی در ایران نیست. دیوارهای آخری دژ بسیار بود و مردم محل، تاریخ احداثش را چهار هزار سال قبل از عهد نادر می دانستند و معتقد بودند که از آن تاریخ به بعد این دژ هر دویست سال یکبار تعمیر می شده است.»

 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط فرزند آمل در 9:47 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه یکم مرداد 1388

زمینهای کشاورزی

شغل اصلی بیشتر روستایی ها و حتی برخی از شهر نشین های مازندران کشاورزیه و ما مازندرانی ها، کشاورزی رو خیلی خوب میشناسیم و سختی هاش رو میدونیم

شخم زدن ، نشاکاری ، مراقبت از محصول و در آخر برداشت یا درو کردن محصول .. مراحلی هستن که کشاورزا هر سال انجامشون میدن

این مراحل چند ماه زمان میبره و سختی ها و شب بیداری های زیادی رو برای کشاورزا به دنبال داره

حالا زمانی رسیده که موقع برداشت محصول هست و کشاورزا میتونن حاصل ماهها رنج و زحمتشون رو برداشت کنن

امیدوارم سال زراعی خوبی براشون بوده باشه و با برداشت خوب محصولشون ، خستگی رو از تن به در کنن./

 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط فرزند آمل در 23:15 |  لینک ثابت   •